PageRank Checking Icon



Witaj. Jesteś
gościem na mojej stronie.
 
 
 

 
Dotyk
 
   Aby utrzymać mózg w stanie aktywności i dobrej organizacji działania wymagana jest pewna liczba wrażeń dotykowych. Niektórzy z nas potrzebują ich więcej, inni mniej. Jedni reagują bardziej na mocny dotyk i uciskanie, podczas gdy inni wolą dotyk delikatny. Wrażenia czuciowe docierają do mózgu z całej skóry, największego narządu zmysłu naszego ciała. Impulsy nerwowe wywołane przez bodźce czuciowe biegną do niemal wszystkich obszarów mózgu bądź to bezpośrednio, bądź pośrednio i przechodzą przez twór siatkowaty w pniu mózgu i przez wzgórze docierając do kory czuciowej. Dotyk, będący bardzo podstawowym i pierwotnym zmysłem, ma swój udział w percepcji wrażeń sensorycznych. Cewa nerwowa zarodka ludzkiego, która później przekształca się w mózg i rdzeń kręgowy, rozwija się z ektodermy - tak więc skóra i układ nerwowy rozwijają się razem. Układ dotykowy, oddziałując na inne układy zmysłowe i ruchowe, pobudza więc wiele różnych poziomów i obszarów w mózgu.
 
   Receptory czuciowe można podzielić na dwie grupy: ciałka z wewnętrznymi zakończeniami nerwowymi oraz wolne, nagie zakończenia nerwowe, które rozgałęziają się na kształt drzewek. Ciałka Paciniego są największymi receptorami czuciowymi, które otaczają stawy, ścięgna, znajdują się w ściankach narządów wewnętrznych i naczyń krwionośnych, a także w skórze. Informują one mózg o tym, co i z jaką siłą naciska na nie z zewnątrz. Dostarczają także informacji związanych z kurczeniem i rozkurczaniem się ścięgien podczas ruchu. Ciałka te leżą w głębszej warstwie skóry zwanej skórą właściwą, ale zostają już pobudzone przez nacisk o wartości mniejszej niż 1/1000 cala na 1/10 sek. Są też najszybciej reagującymi spośród wszystkich receptorów naszego ciała: zmiany potencjałów elektrycznych powstają w nich w czasie krótszym niż jedna piąta tysięcznej części sekundy. Ponieważ reagują na bodźce tak szybko, to również niezwykle prędko informacja z ciałek Paciniego dociera do mózgu. Ciałka te są także receptorami wibracji.
 
   Ciałka Meissnera  zlokalizowane są płycej, między naskórkiem i skórą właściwą. Ich osłonki zbudowane z elastycznej tkanki łącznej, są znacznie cieńsze niż w ciałkach Paciniego.  Ciałka Meissnera występują w opuszkach palców, dłoniach, paluchach
i podeszwach stóp, na języku, skórze warg i w okolicach erogennych. Odpowiadają one za wzmożoną wrażliwość wymienionych okolic ciała. Reagują na lekkie, delikatne bodźce dotykowe.
 
   Wolne zakończenia nerwowe, w które szczególnie bogate są okolice pokryte włosami i włoskami są najbardziej wrażliwymi receptorami bodźców czuciowych. Owłosione części ciała są znacznie bardziej czułe na delikatny dotyk czy muśnięcia niż gładkie, bezwłose.
   Reasumując, struktury umiejscowione w skórze i na jej powierzchni odbierają wrażenia lekkiego i głębokiego dotyku czy nacisku, wibracji, ciepła, zimna, bólu i przesyłają te informacje do mózgu. Więc, aby mózg pracował wydajniej, warto się masować.
 
Źródło:
Violet F. Maas, Uczenie się przez zmysły, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1998
 
 

Wspierane przez Hosting o12.pl
© 2007 - 2011 Created Piotr & Jerzy Ratajczak