Zapraszam na nową stronę

Zawartość strony
 

punktor

Dotyk

punktor

Kolagen

punktor

Starzenie skóry

punktor

Źródła młodości skóry

punktor

Skóra – naturalna bariera

 

 

 

 

 

 

 

Dotyk

 

Aby utrzymać mózg w stanie aktywności i dobrej organizacji działania wymagana jest pewna liczba wrażeń dotykowych. Niektórzy z nas potrzebują ich więcej, inni mniej. Jedni reagują bardziej na mocny dotyk i uciskanie, podczas gdy inni wolą dotyk delikatny. Wrażenia czuciowe docierają do mózgu z całej skóry, największego narządu zmysłu naszego ciała. Impulsy nerwowe wywołane przez bodźce czuciowe biegną do niemal wszystkich obszarów mózgu bądź to bezpośrednio, bądź pośrednio
i przechodzą przez twór siatkowaty w pniu mózgu i przez wzgórze docierając do kory czuciowej. Dotyk, będący bardzo podstawowym i pierwotnym zmysłem, ma swój udział w percepcji wrażeń sensorycznych. Cewa nerwowa zarodka ludzkiego, która później przekształca się w mózg i rdzeń kręgowy, rozwija się z ektodermy - tak więc skóra i układ nerwowy rozwijają się razem. Układ dotykowy, oddziałując na inne układy zmysłowe i ruchowe, pobudza więc wiele różnych poziomów i obszarów w mózgu.

Receptory czuciowe można podzielić na dwie grupy: ciałka
z wewnętrznymi zakończeniami nerwowymi oraz wolne, nagie zakończenia nerwowe, które rozgałęziają się na kształt drzewek.

Ciałka Paciniego są największymi receptorami czuciowymi, które otaczają stawy, ścięgna, znajdują się w ściankach narządów wewnętrznych i naczyń krwionośnych, a także w skórze. Informują one mózg o tym, co i z jaką siłą naciska na nie z zewnątrz. Dostarczają także informacji związanych z kurczeniem
i rozkurczaniem się ścięgien podczas ruchu. Ciałka te leżą
w głębszej warstwie skóry zwanej skórą właściwą, ale zostają już pobudzone przez nacisk o wartości mniejszej niż 1/1000 cala na 1/10 sek. Są też najszybciej reagującymi spośród wszystkich receptorów naszego ciała: zmiany potencjałów elektrycznych powstają w nich w czasie krótszym niż jedna piąta tysięcznej części sekundy. Ponieważ reagują na bodźce tak szybko, to również niezwykle prędko informacja z ciałek Paciniego dociera do mózgu. Ciałka te są także receptorami wibracji.

Ciałka Meissnera  zlokalizowane są płycej, między naskórkiem
i skórą właściwą. Ich osłonki zbudowane z elastycznej tkanki łącznej, są znacznie cieńsze niż w ciałkach Paciniego.  Ciałka Meissnera występują w opuszkach palców, dłoniach, paluchach
i podeszwach stóp, na języku, skórze warg i w okolicach erogennych. Odpowiadają one za wzmożoną wrażliwość wymienionych okolic ciała. Reagują na lekkie, delikatne bodźce dotykowe.

Wolne zakończenia nerwowe, w które szczególnie bogate są okolice pokryte włosami i włoskami są najbardziej wrażliwymi receptorami bodźców czuciowych. Owłosione części ciała są znacznie bardziej czułe na delikatny dotyk czy muśnięcia niż gładkie, bezwłose.

Reasumując, struktury umiejscowione w skórze i na jej powierzchni odbierają wrażenia lekkiego i głębokiego dotyku czy nacisku, wibracji, ciepła, zimna, bólu i przesyłają te informacje do mózgu. Więc, aby mózg pracował wydajniej, warto się masować.

 

Źródło:

Violet F. Maas, Uczenie się przez zmysły, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne,
Warszawa 1998

 

powrót

 

 

 

Kolagen

 

Kolagen z j. greckiego oznacza: cola - klej, genno - rodzić. Występuje on we wszystkich narządach, służąc jako substancja spajająca komórki. Włókna kolagenowe stanowią strukturę błon śródnarządowych:  otrzewnej, opłucnej, osierdzia oraz narządów: nerek, serca, płuc, wątroby, naczyń, kości, narządu wzroku i skóry. Jest typowym białkiem tkanki łącznej. Stanowi 30% całkowitej masy białka ludzkiego i 70% masy białek skóry. Wraz z elastyną odpowiada za elastyczność, sprężystość i jędrność skóry. Kolagen znajduje się w stałym obrocie; zużyty ulega degradacji i natychmiastowemu odtworzeniu dzięki aktywności fibroblastów. Skóra z wiekiem traci możliwość syntezy endogennego kolagenu tym samym tracąc sprężystość. Pojawiają się zmarszczki i skóra staje się cieńsza. Proces ten rozpoczyna się po 25 roku życia. Destrukcyjnie na obrót kolagenu działają hormony kory nadnerczy, progesteron i somatostatyna.

 

 

Kolagen zastosowany zewnętrznie nawilża i ujędrnia skórę spowalniając proces jej starzenia, wygładza i rozjaśnia blizny i zmarszczki oraz wzmacnia skórę. Aby jak najdłużej zatrzymać młodość skóry należy we właściwym czasie zacząć dostarczać jej odpowiednich składników, które poprawią jej jędrność i przyspieszą regenerację.

 

Źródło:
S.A. Biateczko, Nowa strategia zachowania zdrowia, Wydawnictwo Hobbit Plus, 2009

 

powrót

 

 

Starzenie skóry.

 

Pierwsze oznaki starzenia skóry pojawiają się po 25 roku życia. Skóra staje się delikatniejsza, pojawiają się pierwsze zmarszczki mimiczne. W procesie starzenia skóry następuje:

  • Spowolnienie metabolizmu komórek i ich podziałów;
  • Stopniowo maleje ilość produkowanego naturalnego czynnika nawilżającego;
  • Występują zaburzenia melanogenezy;
  • Zmniejsza się aktywność fibroblastów i syntezy kolagenu;
  • Osłabia się sprawność mikrokrążenia żylnego;
  • Zmienia się koloryt skóry;
  • Pojawiają się przebarwienia i „pajączki”;
  • Spada ilość gruczołów łojowych;
  • Występuje niedobór estrogenów (regulują one metabolizm i uwodnienie tkanek);

Objawem częstego opalania się są rozszerzone naczynka krwionośne, przebarwienia i zaskórniki. W celu spowolnienia procesów starzenia należy używać kremów bogatych i w składniki nawilżające i odżywcze wypełnione nowoczesnymi nośnikami (nanosomy, oleosomy, telasfery).


 

powrót

 


 

 

Źródła młodości skóry.

 

Witamina C - w kosmetykach mamy do dyspozycji liczne pochodne askorbylu. Są to:

  • Fosforan sodowo-askorbylowy  (VC-P-MG)
  • L - kwas askorbinowy rozpuszczalny w tłuszczach
  • Palmitynian askorbylu
  • Di - palmitynian askorbylu
  • Tetra - izopalmitynian askorbylu (VCIP)
  • Fosforan sodowo-askorbylowy (VC-P-VA)

Działanie witaminy C w kosmetykach na poziomie naskórka:

  1. poprawia jakość warstwy rogowej (zwiększa właściwości fizjologiczne i biologiczne)
  2. optymalizuje produkcję lipidów naskórka (utrzymuje równowagę hydrolipidową naskórka)
  3. ma budowę zbliżoną do hydroksykwasów dzięki czemu zmniejsza ilość martwych komórek powodując efekt rozjaśnienia i rozświetlenia skóry
  4. ochrania przed wolnymi rodnikami
  5. bierze udział w procesie syntezy kolagenu
  6. reguluje melanogenezę.

Na poziomie skóry i tkanki podskórnej:

  1. neutralizuje wolne rodniki, szczególnie połączeniu
    z witaminą E
  2. regeneruje witaminę E
  3. uczestniczy w powstawaniu kolagenu.

Doustne przyjmowanie witaminy C tylko nieznacznie podnosi jej poziom w skórze. Poleca się zatem miejscowe stosowanie kosmetyków z witaminą C.

 

Witamina E (Alfa-tokoferol)

 

Witaminę E określa się witaminą młodości. Nazwę swą zawdzięcza swoim właściwościom. W kosmetyce tokoferole stosowane są przede wszystkim jako antyoksydanty. Działanie witaminy E w kosmetykach”

  • odżywia skórę
  • ogranicza parowanie wody przez naskórek
  • poprawia mikrocyrkulację krwi w skórze
  • przyspiesza gojenie ran i oparzeń
  • działa przeciwzapalnie

Dzięki hamowaniu procesów degeneracyjnych spowalnia procesy starzenia. Po nałożeniu na skórę, już po sześciu godzinach można stwierdzić jej obecność w naczyniach krwionośnych. Bardzo szybko przekracza barierę warstwy rogowej docierając do wnętrza skóry.

 

D-pantenol

 

W kosmetologii kwas pantotenowy nie ma zastosowania ponieważ tylko w niewielkim stopniu przenika przez skórę. Przeciwieństwem kwasu jest pantenol, który doskonale przenika naskórek i skórę.
D-pantenol stymuluje:

  • powstawanie nabłonka
  • przyspiesza regenerację komórek
  • przyspiesza gojenie małych otarć i ranek
  • stymuluje pigmentację skóry

w kosmetykach do opalania przyspiesza brązowienie skóry jednocześnie chroniąc przed skutkami nadmiernego działania UV. Pantenol jest prekursorem witamin B5. Po zastosowaniu zewnętrznym wzrasta w komórkach naskórka ilość koenzymu A.

 

Kwas gammalinolenowy GLA

 

Kwas ten aplikowany miejscowo wykazuje działanie:

  • regenerujące
  • przeciwzapalne
  • przeciwalergiczne
  • ochronne

niedobór tego kwasu powoduje, że skóra staje się:

    1. sucha
    2. traci elastyczność
    3. zmniejsza się jej naturalna odporność na działanie szkodliwych czynników zewnętrznych

Kwas hialuronowy

 

Stosowany jest w postaci wolnej, jak i soli sodowej. Jest jednym z najlepszych środków nawilżających i chroniących naskórek przed wysychaniem.

  • zmniejsza możliwość podrażnień i uczuleń
  • zwiększa odporność skóry na szkodliwe czynniki zewnętrzne
  • wykazuje działanie łagodzące i kojące

Wraz z innymi związkami białkowymi i cukrowymi wypełnia przestrzeń między włóknami kolagenowymi skóry właściwej, odpowiadając za prawidłową strukturę tkanki łącznej. Wraz z innymi mukopolisacharydami zapobiega gromadzeniu tkanki tłuszczowej oraz wpływa na prawidłową cyrkulację krwi i limfy, dzięki czemu przeciwdziała powstawaniu cellulitu.

 

Kwasy owocowe

 

Działanie kwasów na skórę jest niezwykle specyficzne. Przyjmuje się, że mają one zdolność rozluźniania spoiwa znajdującego się pomiędzy komórkami warstwy rogowej naskórka, zmniejszając ich spoistość. Następuje przyspieszenie naturalnego procesu usuwania gromadzących się na powierzchni skóry warstw martwych komórek. Kwasy owocowe, tzw. Alfa-hydroksykwasy określane  są skrótem AHA (Alpha-Hydroxy Aicid). Do najbardziej popularnych i najczęściej stosowanych w recepturach kosmetycznych przedstawicieli tej grupy należą kwasy: 

  • glikolowy
  • mlekowy
  • jabłkowy
  • winowy
  • cytrynowy
  • migdałowy

Kwasy te, oprócz owoców, występują także w warzywach, trzcinie cukrowej, kwaśnym mleku. Kwasy zapewniają efekt peelingu  i stymulują odnowę komórek  głębiej położonych. To nadmierna keratynizacja powoduje, że skóra staje się gruba i matowa. Stosując systematycznie kwasy owocowe zaktywizuje się działanie fibroblastów- systemów odpowiedzialnych m.in. za syntezę białek co w konsekwencji prowadzi do pobudzenia produkcji kolagenu i elastyny powodując, że skóra będzie jędrna i dobrze nawilżona. Kwasy bowiem ułatwiają także wchłanianie innych substancji odżywczych i regenerujących.

 

W ostatnich latach prawdziwy renesans przeżywa kwas mlekowy Działa równie skutecznie jak kwas glikolowy, ale jest delikatniejszy dla skóry. Jest całkowicie bezpieczny. Uzyskuje się go także podczas kwaśnienia mleka, kiszonek. Sam kwas ma bardzo dobre właściwości nawilżające i bardzo łatwo wiąże wodę uelastyczniając naskórek. Normalizuje też proces złuszczania naskórka usuwając zrogowaciałe warstwy komórek. Polega to na tym, że roztwory kwasu mlekowego o stężeniu 5-20% niszczą połączenia między korneocytami złuszczając naskórek na poziomie warstwy rogowej. Efekty estetyczne to:

 

  • spłycenie zmarszczek

  • poprawienie kolorytu skóry

  • rozjaśnienie przebarwień

  • zmniejszenie zaczopowywania się gruczołów łojowych

  • zapobiegające powstawaniu zmian trądzikowych

 

Kwas mlekowy doskonale sprawdza się jako substancja do peelingów. Można go zastosować w czystej postaci lub wykorzystać  jego różne  złożone roztwory.


 

powrót

 

 

 

Skóra – naturalna bariera

 

Skóra stanowi barierę pomiędzy organizmem a środowiskiem zewnętrznym. Chroni ciało przed utratą wody, urazami mechanicznymi oraz nadmiernym działaniem promieniowania ultrafioletowego. Na jej prawidłowe funkcjonowanie wpływają dwa czynniki:

 

  1. stopień nawilżenia
  2. stopień natłuszczenia
     

Stopień nawilżenia zależy od własności higroskopijnych jej warstwy rogowej oraz zdolności barierowych, dzięki którym zatrzymuje ona wodę. Naturalne jej zabezpieczenie stanowią lipidy znajdujące się na jej powierzchni. Tworzą one tzw. płaszcz lipidowy, który powstaje w wyniku wydzielania łoju i jego gromadzenia w bruzdach skórnych i u nasady mieszków włosowych. W skład lipidów pokrywających skórę wchodzą:
 

    • wolne kwasy tłuszczowe 28%
    • trójglicerydy 33%
    • woski 14%
    • cholesterol i jego estry 5%
    • skwalen 5%
    • węglowodory parafinowe 5%
       

Duże znaczenie fizjologiczne ma zdolność ich odnowy, która u ludzi młodych i zdrowych zachodzi bardzo szybko, natomiast u ludzi starszych znacznie wolniej. Ponadto ważnym czynnikiem w procesie prawidłowego nawilżenia skóry są również lipidy warstwy rogowej naskórka, które stanowią swoiste spoiwo jego komórek. Ich skład różni się od lipidów powierzchniowych. Zawierają one bowiem duże ilości ceramidów, około 25% Jeżeli skóra jest nawilżona staje się gładka, jędrna i elastyczna. Mówimy wtedy o równowadze wodno-lipidowej.

 

powrót