PageRank Checking Icon



Witaj. Jesteś
gościem na mojej stronie.
 
 
 
 
Wpływ zimna na organizm
 
   Obniżenie temperatury otoczenia do niższych wartości od strefy komfortu cieplnego skóry uruchamia mechanizmy adaptacyjne regulacji cieplnej ustroju. W pierwszej fazie krótkotrwałego działania zimna skóra jest blada.  Skurcz naczyń krwionośnych skóry i tkanki podskórnej występujący pod wpływem niskich temperatur, zmniejsza przepływ krwi i ogranicza w ten sposób oddawanie ciepła otoczeniu. Jest to reakcja odruchowa, będąca następstwem pobudzenia receptorów zimna skóry. Zachodzi ona w wyniku wyładowań powstałych we włóknach współczulnych unerwiających naczynia krwionośne. Nasilenie tej zmiany zależy zarówno od temperatury, jak i od szybkości jej obniżania w czasie. W fazie tej następuje zmniejszenie przemiany materii miejscowej i zwiększenie przemiany materii w części rdzeniowej. Dochodzi również do zwiększenia ciśnienia tętniczego i żylnego krwi, zwiększenia napięcia mięśni szkieletowych  oraz zmniejszenie przewodnictwa nerwowego a także  zmniejszenie uwalniania mediatorów bólu i zapalenia. Po chwili następuje druga faza, w której mechanizmy regulacyjne powodują rozszerzenie naczyń krwionośnych. Skóra przybiera barwę różową z powodu zwiększonego ukrwienia. Następuje zmniejszenie napięcia nerwowego oraz spadek ciśnienia tętniczego i żylnego krwi,  zmniejszenie lub zniesienie bólu. Mechanizm regulacji cieplnej opisują tzw. fale Lewisa.

 
Ryc. Fale Lewisa (wg Kozłowskiego)

   Po oziębieniu skóry do temperatury zamarzania wody po pewnym czasie skurcz naczyń ustępuje i ulegają one rozszerzeniu. Zwiększony w ten sposób przepływ krwi powoduje podwyższenie temperatury do ok. 8 °C. w kolejnej fazie następuje skurcz naczyń, a następnie kolejne ich rozszerzenie. Zachodzący pod wpływem zimna skurcz naczyń powierzchownych tkanek ustroju powoduje zwiększenie oporu naczyniowego na obwodzie, czego następstwem jest podwyższenie ciśnienia skurczowego krwi i obciążenie serca pracą zwiększającą  zapotrzebowanie na tlen. Mimo, że praca serca zwiększa się, to jednak w tych warunkach częstość jego skurczów maleje. Ważna dla regulacji cieplnej jest zachodząca pod wpływem zimna aktywacja układu adrenergicznego oraz występujące w tych warunkach zwiększenie przemiany materii, mające na celu wyrównanie utraty ciepła. Zmiany te u osób z chorobą wieńcową czy nadciśnieniem mogą wyzwolić bóle dławicowe lub też znaczny wzrost ciśnienia krwi. 
 
 
 



 
Wskazania do krioterapii:
  • Reumatoidalne zapalenie stawów,
  • Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa,
  • Łuszczycowe zapalenie stawów,
  • Stany pourazowe,
  • Zmiany wynikłe z przeciążeń narządów ruchu,
  • Odnowa biologiczna
Przeciwwskazania:
  • klaustrofobia,
  • nadwrażliwość na zimno,
  • niewydolność układu krążenia i oddechowego,
  • stany gorączkowe,
  • zmiany zakrzepowe, zatorowe i zapalne w układzie naczyniowym,
  • zmiany miażdżycowe tętnic
  • uniemożliwiające reakcję naczyniową,
    otwarte rany i owrzodzenia.

 
   Komora kriogeniczna składa się z przedsionka, gdzie temperatura wynosi ok. -60 °C oraz komory właściwej, gdzie temperatura wynosi od -110 °C do  -160 °C. W wyniku zadziałania skrajnie niskich temperatur w organizmie zachodzą następujące reakcje:
  • spadek napięcia mięśniowego, zwolnienie przewodnictwa nerwowego,
  • wzrost stężenia ACTH, kortyzonu, ß-endorfin, adrenaliny i noradrenaliny oraz testosteronu u mężczyzn,
  • skurcz naczyń krwionośnych, a następnie rozkurcz i silne przekrwienie,
  • działanie przeciwbólowe,
  • poprawa drenażu żylnego i limfatycznego
  • immunostymulacja,
  • uodpornienie,
  • antydepresyjna
Źródło: T. Mika, w. Kasprzak, Fizykoterapia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL Warszawa 2006


Wspierane przez Hosting o12.pl
© 2007 - 2011 Created Piotr & Jerzy Ratajczak