Jod dla organizmu jest bardzo ważnym pierwiastkiem. Jego prawidłowa ilość w organizmie pozwala zachować poprawną pracę tarczycy. Jakie są właściwości jodu, oraz czym wiąże się jego niedobór? Czy nadmiar tego mikroelementu jest szkodliwy?
Jod – rola w organizmie
arczyca do produkcji hormonów T3i T4 potrzebuje jodu. Hormony te mają wielokierunkowy wpływ na wzrost i rozwój ustroju. Prawidłowe stężenie jodu chroni przed niedoczynnością lub nadczynnością tarczycy i powstaniem wola. Nasila popęd płciowy, usprawnia myślenie, wpływa na witalność, prawidłową czynność serca, wzrost, zdrową skórę, włosy, paznokcie, stan ogólny systemu odpornościowego, pomaga przezwyciężać stresy.
Niedobór jodu
Na niedobory jodu cierpi około 500 milionów ludzi na świecie, przede wszystkim kobiety. Niedobór jodu może być przyczyną zahamowania wzrostu, rozwoju płciowego, umysłowego, głuchoty, kłopotów z nauką (obniżenie współczynnika inteligencji IQ aż o 13,5 pkt). Niedoczynność tarczycy spowodowana niedoborem jodu bywa przyczyną poronień oraz niemożności zajścia w ciążę. Na brak tego pierwiastka wskazują też: ochrypła mowa, nadmiar cholesterolu, znużenie, brak chęci do życia, bezsenność, powolność umysłowa, suche i łamliwe włosy, drżenie kończyn, marznięcie, zmniejszona odporność na stres.
Nadmiar jodu
Duże dawki jodu mogą działać niszcząco na komórki tarczycy i upośledzić zachodzące w niej procesy. Może wtedy dojść do powstania wola jodowego, choroba Gravesa-Basedowa.
Źródła w diecie – jod w produktach spożywczych
Najwięcej jodu zawierają ostrygi, węgorz, śledź, sardynki, makrela, łosoś. A także tran, ziemniaki, brokuły, zielonej sałacie, serach pleśniowych. Dla dobrego wykorzystania jodu potrzebne są witaminy.
Bilbliografia: Leksykon zdrowia, wydawnictwo Park Sp. Z o.o., Bielsko-Biała 2006
Pamiętaj, że żadne informacje zaczerpnięte z internetu nie zastąpią wizyty lekarskiej. Treści zamieszczone w naszym serwisie mają charakter informacyjny, nie ponosimy odpowiedzialności za następstwa podejmowanych działań w oparciu o nie. W przypadku problemów zdrowotnych bezwzględnie należy omówić je z lekarzem.